Just Cycle Sportswear Bikeplanet Duursport.nl Robic Studionep

Wie is de mol? Thijs Geurts grijpt brons in het Kampioenschap van Amsterdam

[door Mark Kassteen]

Wie is de mol? Thijs Geurts grijpt brons in het Kampioenschap van Amsterdam

Zaterdag 10 Maart – Onder prima weersomstandigheden werd weer het jaarlijks Kampioenschap van Amsterdam verreden. Hoewel er over de koers bij de masters zelf niet heel veel spannends valt te schrijven, werd wel duidelijk dat de messen voor dit seizoen zijn geslepen.

Voorafgaand aan de start van de masters stond ik wat handen te schudden en vroeg renners naar wat ze zoal in de winter hadden gedaan. Lastig om daar gewoon es eerlijk antwoord op te krijgen. Als je geluk hebt krijg je een afgezwakte versie van de werkelijkheid, maar de meeste renners staan gewoon glashard feiten te verdraaien. Wie is de mol? is eigenlijk nog niks vergeleken bij wielrenners die het over hun seizoenvoorbereiding hebben: één groot raadsel! De enige die daar misschien een uitzondering op vormt is Bart van Breemen van wie de sociale media de hele winter volstonden met fraaie foto’s, uitmuntende uitslagen en denderende data.

Ik sprak even met Thijs Geurts, onder meer bekend van een miraculeuze comeback na een val tijdens ploegentijdrit op het NCK vorig jaar. Thijs zat nu weer onder de modder en zand, maar was dit keer niet gevallen. Hij had net ‘bij de trimmertjes’ gereden. Naar eigen zeggen bedoelde hij het niet zo kleinerend als het misschien had geklonken, maar ik dacht wel bij mezelf: nou, die heeft dus duidelijk een klote seizoenvoorbereiding gehad. Ik merkte dat ik alweer bezig was met de kwalificaties voor de tijdritploeg van dit jaar en dit was misschien wel een gunstige ontwikkeling om een zetel te kunnen bemachtigen.

Het moet in het derde rondje van de koers geweest zijn dat ik een déjà vue had en Thijs andermaal onverwacht langszij kwam. ‘Hee, je had toch al bij de trimmers gekoerst?’, vroeg ik. Thijs schonk me een licht minzaam lachje en het werd me direct duidelijk hoe naïef mijn vraag moest hebben geklonken. Hij kwam me wel tegemoet door er ‘eerlijk’ bij te vertellen dat hij inmiddels een elektronische hometrainer had aangeschaft en bij onze nieuwe sponsor Robic ‘een trainingsprogrammaatje’ volgde. Hoe vaak per week liet hij in het midden.

Bij het gevecht in de voorhoede waren dus niet geheel verrassend vooral Van Breemen en Geurts actief. Aangevuld met een plaagstootje van Brain Burggraaf links en rechts werd er een tijdje stuivertje gewisseld over de koppositie van een passief volgend peloton. Het was pas tegen het einde van de race dat er wat rijders een gaatje konden slaan. Zo kon Caspar Hermans wegblijven en de overwinning bij de rode nummers op zijn naam schrijven. Bart viel jammerlijk buiten de prijzen, maar dat komt wel goed dit seizoen.

Met nog 2 rondjes te gaan bij zwart had ik besloten me niet met de spielerei voorin te bemoeien, maar tactisch te wachten op het slotakkoord van bijvoorbeeld Maurice de Bruijn. Die had zich de hele rit nog niet laten zien en ik verwachtte dat hij traditiegetrouw pas in het laatste rondje uit zijn molshoop zou kruipen om keihard toe te slaan. Bovendien leek de meester van het wachten een bondje met Burggraaf te hebben gesloten, een tactiek die bij Wie is de mol? ook vaak wordt gebezigd. Gewoon hun wiel pakken dus.

Thijs had inmiddels met onder andere winnaar Folkert Zwiers een aardig gat geslagen en ik keek verwachtingsvol naar het duo Burggraaf/De Bruijn. Wanneer gaan ze nou? Ik wist dat dit koppel lachend een flink gat kan dichtpoefen, maar Geurts en co reden ook stevig door. Ah, daar gingen ze eindelijk… maar het was niet echt een overtuigend verhaal. Hun versnelling en sprint (waar ik alsnog glashard afging) was meer een formaliteit geweest dan dat ze voor de overwinning reden. Ik liftte mee naar slechts een negende plek.

‘…was ziek,’ was het nauwelijks verstaanbare antwoord van Maurice op de vraag of hij geen zin had gehad vandaag. Hij had 2 weken plat gelegen en had alleen ‘even de benen willen testen.’ Ik vond dat hij dat van tevoren wel even had mogen melden. Dan had ik mijn race namelijk heel anders ingedeeld. Ik ontving mijn tweede minzame lachje van de dag waarmee Maurice leek te willen zeggen dat ik nog een hoop moest leren. Maurice en Thijs leken me uitstekende kandidaten voor seizoen 2019 van het spelprogramma van list en bedrog.

Ondertussen stond Thijs toch maar mooi op het podium bij de veertigplussers. Hij nam na afloop mijn felicitaties in ontvangst en ik zei hem dat ik me in de koers had ingehouden omdat ik nu nog even met de sportklasse zou meerijden die na ons gingen starten. Voor de geloofwaardigheid deed ik alsof ik een wit startnummer ging halen. Wie is de mol? is op tv misschien voorbij, maar bij WvA pas net gestart!

Zwarte nummers:

  1. Folkert Zwiers
  2. Hugo Derks
  3. Thijs Geurts

Rode nummers:

  1. Caspar Hermans
  2. Ming-ko Sun
  3. Mark Stouten

Gele nummers:

  1. Mart Dominicus
  2. Jan de Nijs
  3. Dinko Valerio