Just Cycle Sportswear Bikeplanet Duursport.nl Robic Studionep

Bij onze club klopt het Amsterdamse wielerhart

Van je fouten kan je leren (en niet van je overwinningen)

Een zeer korte introductie voor hen die mij niet kennen: Rob-data-analyse-Bohte. Staat van dienst: EHBO-er, tijdwaarnemer met her en der een clubkoersje in de zak.

Een wat langere introductie over hoe de inschrijving voor de ronde van Nieuw Vennep tot stand kwam (daar begon eigenlijk de eerste fout). Bohte rijdt graag op Sloten zijn rondjes, is al jarenlang lid van de WVA en verricht met regelmaat vrijwilligerswerk (oproep voor andere WVA-leden). Iedereen weet dat je op Sloten goed je snelheid kan trainen en de keuze hebt uit inspannend rijden (aan kop van het peloton), rustig rijden (in de staart) of uitbuiken (jawel in de dikke buik van het meestal grote peloton). Echter bochten leren rijden en weg accelereren is op Sloten niet trainbaar. Vandaar dat Bohte met regelmaat op de donderdagavond op de Bataaf rijdt (gratis tip! Start om 19.00 uur. Ook WVA-mannen als Arjan Vonk, Frank Nijssen, Robin Hink en Ello van Gelderen zijn daar regelmatig te vinden, trachtende het wiel van Jorne en Teun te houden). En dit verklaart waarom ik Facebook-posts van HSC de Bataaf ontvang. “Wie wil nog inschrijven voor de ronde van Nieuw-Vennep (de Bataaf is de organisator), er zijn nog niet heel veel inschrijvingen”.

Inschrijven of niet?

Ik open de KNWU-site en zie de ronde van NV, sportklasse (ahum), 28 inschrijvingen. Even de deelnemerslijst bekijken op zoek naar bekende 50-plussers en eventuele ANGSTgegners (Brian B, Arthur R, etc.). Ik zie o.a. Freo ten Hove, Hans van Eijck, Serge van de Putten en Frank Nijssen dus mooie foto’s verzekerd want dan is Kristel ook van de partij. Mannen die ik ken en waar ik wel mee gekoerst heb. Verder de Batavieren Patrick, Antonio en Kevin die ik van de DOAVCO ken. En veel namen die ik NIET ken, maar goed dat zien we dan wel weer. Het doel is om de ronde van NV in ieder geval uit te rijden. Druk op de knop en ik ben ingeschreven voor zondag 23 juni.

Zaterdag 22 juni: openen Sloten, inschrijven trimmers, inschrijven licentiehouders en zelf ook van plan om rustig met de licentiehouders mee te rijden. Beetje spanning op de benen voor morgen. Oja morgen de ronde van Nieuw-Vennep maar ook de verjaardag van mijn zoon Finn, dat was ik bij die druk op de knop even vergeten, niet echt handig kan ik de lezer verzekeren; van mijn fouten kunt u leren Finn vinds het overigens geen probleem want die heeft andere zaken aan zijn hoofd (laatste toets van dit jaar voor zijn studie is 24 juni dus duhhhh, maar de moeder van Finn, mijn lieve rots in de branding dacht daar even anders over).

Kruit verschieten op zaterdag

De koers verloopt zoals zij verloopt en met nog 6 ronden voor rood, zit ik in een kopgroep met alleen maar witte nummers- niet echt volgens trainingsplan- onder andere een aantal WPGA-ers, Ello van Gelderen en Arthur van Rutt. In totaal 14 renners en het draait lekker. Bijblijven dus, terwijl Arthur voorbijkomt in de waaier, zeg ik nog dat ik rustig aan moet doen aangezien morgen ronde van NV op mijn program staat. ‘Leuk, dan zie ik je morgen ook’, zegt Arthur terwijl hij nog een banaantje eet. Wat de F*ck dat is niet de bedoeling. Maar goed we rijden door en ik word zonder problemen 1 bij de 50+. Goede generale of al mijn kruit verschoten, ik weet het niet.

En dan: koers!

Zondag 23 juni: eerst zingen en taart eten. Vervolgens Google Maps raadplegen wat de kortste weg naar het hotel “de Rustende Jager” te Nieuw-Vennep is alwaar de startnummers zijn op te halen. Het is 18 km ver naar het hotel dus ik vertrek om 13:45 uur met de Merckx SR naar de plek waar de dood of de gladiolen wachten. Ruim op tijd kom ik aan en babbel wat met Kristel (mooie foto’s zijn verzekerd) en Frank. Ik haal mijn nummer op en zie nog net dat Robin Hink bij de Funklasse- Robin schaf nu toch een sportlicentie aan want je rijdt echt goed- in de kopgroep zit. Hij finisht achter notoire sprinters als Camiel Zwart op plek 7. De Funklasse is klaar en wij mogen het parcours op, ik rijd met Kevin en Antonio een paar keer het rondje, er zitten wat listige stukjes in, met name de chicane 100 meter na de start.

Om 15:15 uur stellen we op en ik sta achter Frank en naast Freo. De renners van de Bataaf mogen vooraan starten voor de foto, lekker makkelijk denk ik. De bel klinkt en we starten, direct volle bak. De chicane is listig, links en dan rechts en niet te veel uitwaaien, het is direct al licht bijremmen. Ik rijd de chicane uit en zie de kop van het peloton 100 meter voor me al naar links draaien. Oei dat wordt nog wat. Ik stuur naar links en zie 200 meter verderop dat de kop alweer de volgende straat naar links is ingereden. De wind staat daar op kop (echte wind van 3 tot Beaufort). Dit is een lang stuk met putdeksels en drempels, kortom stuiteren. Vervolgens weer naar links, ik sta net te vroeg op mijn linker trapper waardoor deze over het wegdek schraapt, gevolg een gaatje van 10 meter en dat lijkt niet veel maar dat is het wel met 50 km/uur. 100 meter verder weer naar links en we rijden de start/finish straat in, met wind in de rug en dat laatste zal mijn ondergang zijn. De lezer heeft het rondje nu in mind, wat volgt zijn enkele hoogtepunten en dieptepunten.

De niet zo diplomatieke ‘Prof Auke’

Vooraan blijven is wel zo handig als je lekker door de bocht wilt, maar elke keer vooraan rijden kost ook veel kracht. Ik jojo dus wat heen en weer door het peloton. ‘Prof Auke’ heeft nogal veel commentaar op sommige renners, dus dat valt me dan wel weer op, wat diplomatieker kan ook wel Auke. Verder geeft Arthur af en toe gas en dan rekt het peloton uit tot een lint. Enkele tussenklassementen gaan mij geheel voorbij, zoals de leidersprijsklassement over drie ronden en enkele premiesprints.

Freo in actie

Af en toe probeer ik wat te forceren door weg te rijden- sukkel dus- zonder enige kans. Na 30 minuten gebeurt het dan toch, valpartij in die chicane. Ik zit er een renner of 10 achter dus geen probleem. Wel zie ik Patje op de grond, een andere renner in de hekken en nog een die op het trottoir zit met zijn linkerhand de rechterelleboog ondersteunend- klassieke pose voor een sleutelbeenbreuk!? De koers wordt geneutraliseerd en we starten weer opnieuw met Patrick erbij! De koers voltrekt zoals eerder. Het eerste uur is bijna voorbij, een melding van de volgende ronde een premiesprint (voor de eerste 3 renners) bereikt vaag mijn brein. Ik zie Arthur na de chicane wegrijden, in z’n eentje en niemand reageert. Nou dan heeft hij plek 1. Vlak voor we de finishstraat indraaien zit ik vooraan. Een onnavolgbare gedachtekronkel bubbelt op in mijn brein, zal ik eens voor een premie gaan sprinten; wind mee!. Alle frontale brein activiteiten blijken verdwenen, ik krijg een Bart-van-Breemen-waas voor de ogen en trek een sprint van ruim 300 meter aan met in de verte Rutte die daar al bijna over de meet is. Ik zie onder mijn linkerarm dat er enkele voorwielen aankomen. Tandje erbij en doortrekken (ergens vanuit mijn brein komt de mededeling: zeg sukkel, jij bent helemaal geen sprinter), ik stamp op de trappers en ga als derde over de streep. Haha die premie is binnen, Bart zal trots op me zijn, net als een aantal andere WVA-(ERE)(bestuurs)leden die speciaal voor mij naar Nieuw-Vennep zijn gekomen (André, Gijs en Maurice). Mijn brein is zonder mijn medeweten al bezig om in overleg met de grote dwarsgestreepte spiergroepen in mijn benen strafmaatregelen te treffen. Het lichaam wordt gesommeerd om een meedogenloos plan uit te voeren en ik weet nog van niks.

Auwww, kramp!

Klasbak Frank N.

Moe maar voldaan bol ik de chicane uit, ik heb met mijn andere premiesprinters een behoorlijk gat geslagen en ook Arthur wacht af. De eerste renners van het peloton schieten me voorbij en ik wil weer aan zetten om vaart te maken om in de buik van het peloton verder te herstellen. Ik stamp op het rechterpedaal en vervolgens het linker en dan… auwww, kramp in mijn linker bovenbeen, Mozes kriebel waar komt dat nu vandaan.Even wachten en dan in de staart meerijden. Weer kramp en niemand die wacht, het peloton verdwijnt over de meet waar ik 1 rond eerder nog als derde overheen reed. De ronde van NV is over en uit.

Ik sta bij de inschrijftafel om mijn nummer in te leveren, de premie kan me gestolen worden. Ik kan het wel opbrengen om mijn oprechte excuses aan André en Maurice aan te bieden, die dat met tegenzin accepteren. André mompelt nog iets over dat ze ook in Nieuw-Vennep Westmalle tappen en dat het wel goed komt, maar van harte is het niet. De koers volg ik nu van de kant, is een stuk relaxter en ik kan dan mijn bovenbeen spieren weer onder controle krijgen in de hoop zonder kramp naar het feestmaal van mijn zoon te fietsen.

8 ronden voor het eind zijn Hans van Eijk en Auke (ja hij kan natuurlijk wel hardrijden) weggesprongen en het ziet er goed uit voor deze 2 oudere mannen, hoezo sportklasse. Echter in de 1 na laatste ronde worden zij gegrepen door o.a. Rutte en Van Reek. Het is een groepje van 7 man dat de laatste ronde in gaat gevolg door 2 renners waaronder klasbak Frank Nijssen. Frank weet nog bij deze zeven renners te komen, maar kan niet meer mee sprinten voor een podiumplek.

Dit zijn fouten waarvan je kunt leren

Ik ga nu snel naar huis, kramp lijkt weg en overdenk de koers, want juist van je fouten kan je leren en niet van je zeges. Wat fout is gegaan kan de lezer zelf bedenken maar bij deze toch mijn resumé.

  1. Als het doel is om de koers uit te rijden dan moet je zeker als 50plusser (ja bijna 60) rijdend in een sportklasse koers je zegeningen tellen en vooral niets extra’s doen. Afwachten is het devies en als de benen echt goed zijn in het laatste kwartier nog wat proberen. En dat geldt zeker als de gemiddelde temperatuur 31 graden is en je bovengenoemde leeftijd bezit.
  2. De dag voor de koers niet meerijden in een kopgroep met alleen witte nummers, ook al lijkt het makkelijk.
  3. Als je zoon jarig is, lekker taart eten, des middags een biertje in de tuin en denken volgende week wordt er weer op sloten gekoerst.

Volgend jaar rijd ik deze ronde natuurlijk weer, zelfs al ben ik zelf jarig want een DNF is een schande die je wilt uitwissen (bega ik nu alweer mijn volgende fout). Bovendien is het een goed georganiseerde koers die de Bataaf al jaren organiseert en hopelijk nog vele jaren. Kortom gewoon lekker koersen hopelijk met wat meer WVA-mannen

Door Rob Bohte