Just Cycle Sportswear Bikeplanet Duursport.nl Robic Studionep

Donny Flohil

Over deze renner

Renner Donny Flohil

Favoriete WVA moment:

Er is bij mij teveel gebeurd, maar ik zal het proberen een beetje kort te houden. Eigenlijk ben ik in 2003 bij Ulysses in Amsterdam. Het ging in het begin heel goed ik kon al snel meekomen bij de clubwedstrijden maar na een paar maanden kwam ik al in de problemen nadat ik een paar keer 100 km gereden. Ik kreeg steeds meer pijn in mijn linker schouderblad en kon na een paar maanden geen lange ritten meer rijden. Eind 2004 kon ik zelfs geen half uur meer rijden. Ondanks fysio en manueel therapie moest ik begin 2005 stoppen. In de jaren daarna had ik het nog een paar keer geprobeerd maar steeds met dezelfde klachten gestopt. De oorzaak bleek later een beknelde zenuw te zijn. Ook injecties hielpen maar tijdelijk.

In 2011 ben ik weer opnieuw begonnen. Maar na een rit van 160 kilometer kwam hetzelfde probleem weer terug waardoor ik genoodzaakt was hooguit 2 uur te rijden. In 2012 kwam onverwachts een oplossing voor dit probleem namelijk een tijdritstuur. Hierdoor kon mijn schouderblad ontspannen blijven. In 2012 schreef ik mij in bij DTS in Zaandam. Een kille vereniging naar mijn mening. In dat jaar reed ik een paar clubwedstrijden mee. In 2013 wilde ik het serieuzer aanpakken en reed Sportklasse wedstrijden in de criteriums.

Doordat mijn manier van trainen niet goed was in combinatie met regelmatig technische problemen met verschillende racefietsen en nieuwe lichamelijke klachten (overgeven tijdens een criterium) was mijn beste resultaat 3 ronden achterstand in de criterium van Heerhugowaard. En 7e van de 18 in een clubwedstrijd bij Ulysses in 2003 met 40,5km/h. In 2014 was mijn doelstelling om criteriums uit te rijden en een tijdrit met 40km/h gemiddeld. Mijn beste tijdritresultaat is 39,1km/h over 12 kilometer op de openbare weg (geen wedstrijd) april 2014 haalde ik mijn beste resultaat in een criterium, op Sloten 33e vd 66 bij de Oranjeronde van Amsterdam in de Sportklasse zonder achterstand . Echter halverwege 2014 sloeg een nieuw probleem toe waardoor ik helemaal geen criteriums meer reed. Mijn benen waren na 40 kilometer ook als ik rustig reed een soort van verlamd. Dit werd steeds erger. Toch haalde ik in oktober 2014 mijn een van mijn beste wedstrijdprestatie.Ik reed mijn ALLERBESTE wedstrijd op Sloten bij de licentiehouders op de zaterdag een wedstrijd zonder achterstand terwijl het de laatste paar ronden alleen maar met 50km/h ging en gemiddeld 44km/h. Ik kon eind 2014 niet eens meer 33 gemiddeld rijden over een kort stukje. Na zo een rit kon ik amper nog traplopen terwijl ik echt rustig reed.

Toen stopte ik bij DTS. Fysiobehandelingen hadden een klein beetje resultaat. En tegelijkertijd werd er door de sportarts eind 2014 gezegd dat de pezen in mijn heupen enorm verkort waren en dat er zenuwen daardoor ook bekneld zaten. Bijna elke dag doe ik rekoefeningen. Waardoor ik tergend langzaam maar wel beetje bij beetje vooruitging in 2015 en een basislicentie haalde reed ik met half verlamde benen in de trimmersklasse een paar keer mee en kon dat bijbenen. Met redelijke moeite kon ik 100 km rijden met 30 gemiddeld.

In 2016 reed ik in april tm juni bij de trimmers mee en kon het steeds makkelijker bijbenen. In augustus deed ik met mijn basislicentie bij de licentiehouders op Sloten mee doordeweeks en tot mijn trots kon ik meekomen in het pelotonnetje terwijl het vanwege het lage aantal deelnemers meer een ploegentijdrit leek. Helaas werden we gepakt door de kopgroep maar haalde ik mijn hoogste notering op Sloten, 12e vd 26 (welke met chip vastgesteld waren)

Vorige maand gebeurde er voor mij een wonder. Ineens kreeg ik het gevoel in mijn benen weer volledig terug te krijgen na 2,5 jaar heupproblemen en bijna dagelijks rekoefeningen te hebben gedaan. Ook met ede dankzij een betere wielset kon ik ineens lange afstanden rijden zonder problemen. Hierdoor heb ik eindelijk na alle ellende 203 kilometer kunnen fietsen solo tegen de 30km/h gemiddeld. Hier ben ik ook heel trots op.