Just Cycle Sportswear Bikeplanet Duursport.nl Robic Studionep

Knoesten op het kantje in de Omloop van Wervershoof

[door Marco Postma]
Marco Postma, Arjan Vonk, Jos Backer en Maurice Bruijn aan de start van de Omloop van Wervershoof

Knoesten op het kantje in de Omloop van Wervershoof

WVA-renners die ‘open koersen’ rijden moest je jarenlang met een lampje zoeken. Dat is tegenwoordig wel anders! Vandaag trokken maar liefst 5 (ja vijf!) coureurs van onze club hun stoute schoenen aan om te gaan koersen in Wervershoof. Maurice de Bruijn, Jos Backer, Arjan Vonk, Donny Flohil en ikzelf (Marco Postma) probeerden zich daar te mengen in de strijd voor de prijzen in de Omloop van Wervershoof. Het begint met ambitie, nietwaar?

Lekker windje daar in de velden rondom het dorp waar ooit de befaamde NOS-reporter Theo Koomen woonde. Met inrijden ging de teller al boven de vijftig. Later in de koers zou blijken dat het echt nog een flink stuk harder kon. Tot op het bot gemotiveerd stonden de manschappen van WVA op tijd aan de startlijn. De koers kon gaan beginnen! Tachtig renners vertrokken voor een snelle koers. Voorop reed de wagen met daarin de juryvoorzitter E. Kistemaker.

Voorin blijven of je bent gezien

Bij het verlaten van het dorp bleek dat de snelheid met wind mee toch meer in de richting van zestig kilometer per uur te gaan. Maurice de Bruijn, lang geleden oud-winnaar bij elites in Wervershoof, weerde zich kranig. Aan de achterkant van het parcours had ik het behoorlijk lastig. Daar reden we op een lint waar steeds meer renners tussenuit waaiden. Dit was knoesten op het het kantje in optima forma! Zo ging het 14 ronden van 4,5 kilometer lang. Op een bepaald moment kreeg ik de ingeving om mee te doen met een premiesprint. Had ik nooit moeten doen! Deze inspanning betaalde ik bijna direct cash terug door terug te waaien naar de laatste regionen van het peloton.

Op het moment dat ik dacht dat het onmogelijk was om nog harder te fietsen ging het tempo … toch weer een stukje verder omhoog.

Ook de andere WVA-ers reden niet op het gemak. Donny Flohil moest de rol na enkele ronden lossen. Arjan Vonk, bezig aan zijn tweede jeugd, was lekker bezig toen er enkele renners voor hem een niet te overbruggen gat ontstond. Hij kon niet meer aansluiten. Maurice, Jos en ik reden verder. Op het moment dat ik dacht dat het onmogelijk was om nog harder te fietsen ging het tempo … toch weer een stukje verder omhoog. Toen de finale begon zakte Maurice een stukje verder naar achteren. De pijn in zijn schouder hinderde hem bij het aanzetten.

Kraken in de finale

Dit was op zich een moment geweest waarop Jos Backer normaliter naar voren zou sluipen. De kersverse districtskampioen had echter een zware week met tal van huldigingen achter de rug en moest veel in de strijd gooien om bij te blijven. Bij mijzelf kwamen ook de eerste rookpluimen onder de motorkap vandaan. Zo raasden wij richting de aankomstlijn. Bob Jonkheer van het Just Cycle wielerteam won. En de WVA-ers die uitreden? Gegroepeerd kwamen zij over de streep: 31 (Marco), 34 (Jos) en 36 (Maurice). Uiteindelijk reden 55 van de 80 renners de race uit.