Zijn wielrenners atleten…???

Men zegt vaak dat wielrenners geen goede atleten zijn. Daarvoor zouden ze te eenzijdig trainen. (welke 40-plusser heeft niet het beeld op z’n netvlies van een stuntelende Joop Zoetemelk tijdens het 20 jaar geleden beroemde televisieprogramma Sterrenslag…??) Maar als dan zulke stuntelaars zijn, wat wordt er dan verwaarloosd en wat zijn daarvan dan de nadelige gevolgen ?

Heel lang waren wielrenners eenzijdig getrainde atleten maar een beetje sportarts die toch met regelmaat renners ‘keurt’ is tegenwoordig wel een andere mening toegedaan. Renners ‘liggen’ weinig stil en doen veel meer dan alleen maar fietsen. Ze lopen, zwemmen, doen aan fitness en krachttraining en zorgen er zo voor dat allerhande spiergroepen worden getraind. Vroeger was een wielrenner een frêle mannetje van rondom de 60 kilo schoon aan de haak. Wel met goeie benen en een stevige borstkas. Maar daar is dus wel wat bijgekomen. Regelmatig zie je renners tijdens het wedstrijdseizoen hun krachttrainingen onderhouden (ze worden liever niet gezien maar toch…) hoewel zelfs nu nog buik- en rugspieren worden verwaarloosd. Buikspieren heb je namelijk nodig om te voorkomen dat je bekken kantelt en dus beter in ‘evenwicht’ blijft. Rugspieren doen je beter een helling verteren en ze zorgen er tevens voor dat je de grote versnelling steviger en dus beter rond trapt. Dus wielrenners zijn tegenwoordig wel degelijk all-round atleten maar niemand is perfect……of toch een enkele wel..???