De beste trainingsdag is een rustdag.  De kampioen en de dilemma’s.

Menno Helvensteijn ; kampioen van Nederland bij de B-amateurs in 2007.

De afspraak voor een interview was snel gemaakt.  Voorafgaande aan een avondtraining op de baan en in de stromende regen,  stond de voor mij grote onbekende aan mijn huisdeur.

Toch  op mijn verzoek maar eens toelichten waarom Menno Helvensteijn (mij in ieder geval)  pas is gaan opvallen in het rood-wit-blauw.  Op dat rood-wit-blauwe tenue is natuurlijk prominent de sponsor-naam DASIA vermeldt. In 1968 werd Menno geboren in Alkmaar en groeide op in Schoorl. In ’80 kwam zijn eerste race-fiets(je). Ten tijde van de Hinault en Zoetemelk duels op de t.v.  Al snel kon hij met de betere nieuwelingen en later junioren mee. Hij fietste veel wedstrijden voor Alcmaria en stopte er erg veel tijd en vooral energie in.  Met grote verbetenheid en plichtsbetrachting werden duizenden trainingskilometers in duinen en polders afgelegd. De betonnen baan in Alkmaar werd ook ontgonnen. De trainingsinspanningen waren gigantisch maar de resultaten  toch bescheiden. Ten tijde van het eindexamen H.A.V.O. werden de inspanningen op een lager pitje gezet en toen de wielermist wat was opgetrokken waren de overige verlokkingen van het postpuberale leven wel voel- en zichtbaar geraakt.  De nieuwe passie werd na de verkoop van 2 van de  3 racefietsen aangeschaft ; een drumstel. Het spelen in heftige en alternatieve rock bandjes werd tijdens een studie politicologie in Amsterdam de nieuwe passie.  Hier werden de zaken die je tijdens het fietsen in acht moet nemen om tot prestaties te komen ook om maar eens een understatement  te gebruiken  :  ‘enigszins uit het oog verloren………….’   Vijf  jaar geleden deed Menno,  Tim Krabbé in Frankrijk aan en het wielervirus besprong ‘m weer.  Na een onderbreking van maar liefst 19 jaar werd weer een licentie aangevraagd en ‘op Sloten’ in de buik van het peloton meegereden.  Deze buik werd al na een half seizoen verruild voor de voorste gelederen en uiteindelijk werd het 1-e seizoen (2006) in lichtelijk overtrainde conditie afgesloten.  De op de fiets door te brengen tijd zou beperkt zijn.  Een full-time baan bij de luchtvaartpolitie maakt(e) efficiënt tijdgebruik  tot grote prioriteit.  Overtraining moest worden voorkomen en dus moest gezorgd worden voor een zo hoog mogelijk trainings rendement. Advies werd in gewonnen bij Adrie van Diemen en Jabik Jan Bastiaanse.  Na een 0-meting (inspanningstest en aanvullende onderzoeken) werd een strak schema opgesteld.   Veel aandacht voor de mentale zaken, bovenal het fietsplezier maar ook krachttraining werden in de schema’s verweven.  Het plichtsbesef was nog volop aanwezig en de resultaten en metingen  gingen met sprongen vooruit.  De resultaten kwamen al vroeg in 2007.  Een 2-e plek op de WV-Amsterdam clubkampioenschappen achter Bart Dolfin werd de seizoenstart.   WVA met een mooi parcours, dé club in Amsterdam én een mooi tenue waardoor je geen rijdende reclamezuil wordt, waren naast Tim Krabbé belangrijke redenen om voor de club van Hans, Ed en vele  trouwe en noeste andere werkers achter de schermen te kiezen. Logische keus dus….!  In het regelmatigheidsklassement stond Menno voorafgaande aan het NK in Wervershoof al 6-e en was naast Mark Vlijm, Bob Jonkheer, Frank Niewold, Hans van Eijk en Rick Krijt een gevaarlijke outsider-underdog voor de eindzege.   Als, als, als……tsja als ; dan zal ik mijn trui dragen en verdedigen tot de laatste dag en centimeter, spookte het door zijn hoofd.  En  toen kwam de gelegenheid tot de ultieme en splijtende demarrage in de laatste kilometers.  Een goede analyse tijdens de wedstrijd van parcours en windrichting bleek van fortuinlijk nut.  Er werd gekeken en getwijfeld in de 5-man sterke kopgroep.  Ergo ; de 12 erop en volle bak rammen.  Naar later bleek met 60 km aan het uur !!!  De microfonist meldde de ontsnapping al en op het laatste stuk konden de handen al vroeg en gloriërend omhoog……………….hij had het geflikt.  Na het ‘water geven’ van de eerste de beste struik drong het kampioen geworden zijn zo, na een roes van een week in volle omvang tot ‘m door. Vriendin en (tr)ouwe lui bellen, 10-tallen handen schudden en het maar laten gebeuren. En zoals hij vόόr het  NK zelf regelmatig het wiel  een  klepper opzocht, zo hingen ‘zij’ nu tijdens iedere wedstrijd in zijn wiel.  Wegkomen was er nauwelijks meer  bij en terughalen van gedemarreerden des te meer.  Toch is de druk van de trui niet onoverkomelijk groot.  Het plezier is er in ieder geval niet minder op geworden.  Het resultaat is er wel véél sneller dan verwacht en er gaat geen feestje of verjaardag meer voorbij zonder over de passie voor het wielrennen te praten.   De vraag ; kampioen worden, zijn of blijven  is er één voor de toekomst.  Maar de kampioen en filosofisch ingestelde WV-Amsterdam renner  wil al wel het volgende kwijt ; het is mooier te reizen dan aangekomen te zijn………… Voorlopig bevalt de rentree geweldig en zijn de nieuwe uitdagingen en doelstellingen al geformuleerd. Ik houd ‘m op zijn praatstoel door hem een 20-tal dilemma’s voor te schotelen ;

-Geordend of chaotisch ?  Geordend.  Overzicht.  Ik ben een tamelijk abstract  en zakelijk denker.  Ik probeer de chaos ook te ontvluchten.  In geordend zijn past wel creativiteit maar geen chaos.

-Imago of identiteit ?  Identiteit is hetgeen jezelf voelt en denkt. Imago is toegedicht.

- Hotel of camping ?  Hotel  !  Comfort en  goed sanitair. En hopelijk ook lekker eten.

-NRC  of Telegraaf ?  NRC. Ik ben meer een beschouwend dan een schreeuwerig type.  Ik heb ook een licht intellectualistische inslag en geef mee niet snel gewonnen voor een mening.

-Radio of t.v. ? Internet. Het kennis- en ontspanning medium. Staat vrijwel de hele dag aan.

-Lente of herfst ?  De Lente vanwege groei en opbloei. Ook een nieuw begin met nieuwe verwachtingen.  Maar zonder het verval in de herfst, geen bloei in de lente.

-Trainingsdag of rustdag ?  Hetgeen je tijdens een trainingsdag aan energie verzet  ‘betaalt zich weer uit’ tijdens een rustdag.  Rust is opbouw !  De beste trainingsdag is dus een rustdag.

-Relaxed of gedreven ?  Ik kan het beiden zijn maar bovenal toch gedreven in alles.

-Mart Smeets of Michiel Wuyts ?  Wuyts met vlag en wimpel en afstand.   Echte kennis ; lult niet uit zijn ‘dikke’ nek,  bescheiden, zijn culinaire belangstelling ; ook niet onbelangrijk.

-Cultuur of natuur ? De Natuur, daarmee voel ik me sterk en onlosmakelijk verbonden.  Sta er ook in continue wisselwerking mee.  Geniet van het moment, niet dweperig maar toch enigszins sentimenteel. De natuur heeft ook te maken met mijn hang naar het Boeddhisme. 

-Campagnolo of Shimano ?  Campa !  Alleen al de sierlijkheid en vormgeving.  Met de Italiaanse schreeuwerige veelkleurigheid heb ik niets maar met het Italiaanse design en Europese vormgeving des te meer.

-Rivaliteit of vriendschap ? Ik vind mezelf ontegenzeggelijk een mens dat streeft naar harmonie en vriendschap.

-Kracht of souplesse ? Souplesse is onmisbaar maar als ik moet kiezen ; kracht, macht, power, doorhalen en stampen ; geef  het maar een naam.  Binnenblad of  buiten blad  ?  Buitenblad dus. Het grote mes………

-Eten of di-eten ?  Diëten zijn natuurlijk flauwekul !  Ook sportvoeding/sportdrank grotendeels. Heel gezond en regelmatig eten ; veel belangrijker.

-Dekker of Boogerd ?  Dekker. Staat wat dichter bij mezelf. Ingetogen, bescheiden, stylist.

-Exotisch of gestampte pot ?  Exotisch en vernieuwend.  Ik ben een nieuwsgierig iemand.  Niet geschoten, altijd mis. Mens durf te proberen en durf te leven !

-Milaan -  San Remo of Parijs Roubaix  ?  Parijs – Roubaix is afwisselder en spannender. Met knoesten van kerels en Flandriens………Meer kijkplezier ook. Meer dan  wachten op de  Cipressa en de Poggio. 

-Polar of gevoel ?  Polar en gegevensregistratie (meten is deels weten).  Hoewel ik steeds beter een goede schatting maak van mijn waarden, zonder ieder moment te kijken.

-Leidscheplein of Rembrandtplein ?  Kadijksplein want daar woon ik, voel me er thuis en er zitten geweldige restaurantjes.

-Droom of werkelijkheid ?  Dromen zijn vaak mooier maar na het ontwaken dan maar weer de werkelijkheid en dagelijkse realiteit.

-WV-Amsterdam  of GAUL.nl ?  Beiden zijn geweldige organisaties. WV-Amsterdam een traditie en begrip. Betrouwbaar en gedegen. Betekent veel voor de Amsterdamse

(breedte-)sport en bedient zo’n beetje iedere rechtgeaarde wielrenner.  Halen ieder jaar weer hun doelstellingen. Welke vereniging kan dat zeggen !?   Boegbeeld voor de Amsterdamse sport !  Het meest opvallend is  natuurlijk de  enorm grote gemeenschapszin.

GAUL.nl (Warchild)  Ideëel  en sterk gericht op het goede doel en de naamsbekendheid.  Volgend jaar fiets ik voor de GAUL.nl elite-ploeg.  Dat heeft deels als oorzaak dat ik door  mijn puntentotaal toch al bij de A’s moest gaan rijden en we dan ook clubcompetitie kunnen rijden. Maar ook omdat GAUL voor mij de prettigste combinatie is om te fietsen met gelijkgezinden, aan elkaar gewaagde renners en  tegelijkertijd  ideëel bezig te zijn.  

Je weet wel ; het héél nuttige met het héél aangename verenigen !   Kijk maar eens op GAUL.nl    Ik blijf natuurlijk wel lid van de WV-Amsterdam hoor…….

Menno, bedankt voor het interview ! met vriendelijke en sportieve groeten,  Han Wind.