Melkzuur en zware benen……handjes op het stuur………

Je hoort de kreet melkzuur te pas en te onpas vallen maar wat betekent het nu eigenlijk in een paar woorden ? Aan een ellenlange wetenschappelijke uitleg met ingewikkelde kretologie, scheikundige of overigens dure woorden of formules zit waarschijnlijk de gemiddelde lezer van het WV-Amsterdam clubblad niet te wachten. Melkzuur (lactaat) is ‘een probleem’ waarmee alle sporters kampen. Zolang je hart inspanningen levert die in verhouding staan met de aangevoerde zuurstof is er geen probleem. Je kunt zo uren doorgaan. Het verandert echter als je dieper gaat in je inspanningen en het hart niet meer genoeg heeft aan het verwerken van zuurstof. Op die momenten gaat het ook de suikers (glucose) aanspreken én gebruiken. Melkzuur is dan precies de stof die in het bloed vrijkomt bij het verbranden van die suikers. Je krijgt dan immers afvalstoffen die achterblijven en zich ophopen in het bloed. Je ademt ze niet uit, ze breken zichzelf niet af en er komt een opstapeling. Wel geldt dat hoe beter je getraind bent, hoe later de productie van melkzuren zich voordoet en hoe sneller ze weer verdwijnen. Een masseur met kan met z’n gouden handjes nog wel eens uitkomst bieden want een teveel aan melkzuur geeft uiteindelijk aanleiding tot ‘zware benen’ en tot kramp en welke duursporter weet niet wat kramp is….??? De beroemde herstelritjes met ‘de handjes op het stuur’ en bij een pols die niet boven de 60 % van het maximum mag liggen bieden bij de meesten uitkomst